مولا على ( ع ) در نهج البلاغه مىفرمايد : « اصدقوا فى اقوالكم و اخلصوا فى اعمالكم » و سعدى در بوستان سروده است : به صدق و ارادت ، ميان بسته دار * ز طامات و دعوى ، زبان بسته دار قدم بايد اندر طريقت نه دم * كه اصلى ندارد دمِ بى قَدَم « 46 » در گلستان سعدى مىخوانيم : « لقمان را گفتند ادب از كه آموختى ؟ گفت : از بى ادبان . » ( حكايت 20 ، باب دوم ) نظير آن است از نهج البلاغه : « براى ادب شدن ، ترا همين كافى است كه از آنچه از ديگران نمىپسندى خود اجتناب ورزى . » « 47 » در فهرست اعلام شرح گلستان سعدى از محمّد خزائلى موارد بسيارى آمده كه سعدى از سخنان مولا على ( ع ) بهره‌مند شده است . « 48 » اين بيت بوستان : چرا گويد آن چيز در خفيه مرد * كه گر فاش گردد شود روى زرد ( بوستان / 180 ) سخنى در نهان نبايد گفت * كه برِ انجمن نشايد گفت كه ترجمه‌وارى از اين سخن مولا ( ع ) است : « كارى را كه آشكار از انجامش شرم دارى ، پنهانى انجام مده . » بسنجيد با : هر چه آن آشكار نتوان كرد * مكن اندر نهان به هيچ سبيل « 49 » ( ديوان ابن يمين / 462 ) يا اين بيت : مكن به چشم ارادت نگاه در دنيا * كه پشت مار بنقش است و زهر او قتّال ( قصايد / 35 ) كه هم تصوير با اين سخن على ( ع ) است : « دنيا چون مار است ، پوستى نرم‌وار دارد و زهرى مرگبار . » « 50 » يا ابيات معروف سعدى :

--> ( 46 ) . همان ، ص 52 . ( 47 ) . همان ، ص 60 . ( 48 ) . شرح گلستان ، خزائلى ، ص 83 . ( 49 ) . تجلّى قرآن و حديث ، صص 256 - 257 . ( 50 ) . همان ، ص 259 .